Bepaling Schildklieraandoeningen

De schildklieraandoeningen omvatten hyperthyreoïdie en hypothyreoïdie. Bij hyperthyreoïdie worden er door de schildklier meer schildklierhormonen afgegeven, waardoor het metabolisme verhoogd is. Bij hypothyreoïdie produceert de schildklier juist te weinig schildklierhormonen en is het metabolisme verlaagd.

• NHG-standaard schildklieraandoeningen (maart 2025)¹

• Richtlijn Schildklierfunctiestoornissen²

DBC medisch specialistische zorg

Extramurale geneesmiddelen

32,7 per 1000 verzekerden werden geïdentificeerd o.b.v. ZPD gegevens: 7,8% o.b.v. medisch specialistische zorg en 98,6% o.b.v. farmaceutische zorg. [3] In de huisartsenpraktijk is de prevalentie 33,8 per 1000 ingeschreven patiënten. Het verschil in prevalentie wordt mogelijk veroorzaakt door de subklinische hyperthyreoïdie, waarvoor in de NHG-standaard geen behandeling wordt aanbevolen. Ook kunnen patiënten die goed zijn ingesteld (bij hypothyreoïdie) terugverwezen worden naar de huisarts, waardoor zij niet met ZPD gegevens te identificeren zijn.

*De prevalentiecijfers worden per jaar berekend op basis van het voorkomen van bovengenoemde declaratiecodes in het de declaratiebestanden van het desbetreffende jaar. In het geval er declaratieregels voor specifieke verzekeraars, zorginstellingen of groepen verzekerden niet of onvolledig zijn aangeleverd worden deze declaratieregels geëxcludeerd bij het berekenen van de prevalentiecijfers.

1. Van Lieshout J, Felix-Schollaart B, Bolsius EJM, Boer AM, Burgers JS, Bouma M, Sijbom M. NHG-Standaard Schildklieraandoeningen. Huisarts Wet 2013;56(7):320-330. Schildklieraandoeningen | NHG-Richtlijnen

2. Startpagina - Schildklierfunctiestoornissen - Richtlijn - Richtlijnendatabase